Zo, dat is weer een tijdje geleden. We zijn nu terug in Adelaide en hebben de Outback dus overleefd. Na alle avonturen die we daar beleefd hebben is er weer genoeg stof voor een nieuwe lap tekst dus stuur de kinderen maar naar bed, partner aan de afwas en neem een lekkere kop koffie erbij.

Bij aankomst in Alice Springs hadden we geweldig weer, 32 graden en geen wolkje te zien. We werden met een busje opgehaald en naar ons hostel gebracht. Dat hostel heette Annie's Place en was het meest gezellige hostel waar we geweest zijn. We hadden voor de verandering eens geen tweepersoons kamer gepakt maar een slaapzaal waar we met z'n zessen op lagen.

De eerste dag zijn we naar het centrum gegaan om een en ander eens te verkennen. Wat ons meteen opviel waren het groot aantal Aboriginals die daar rondliepen. 'Anders' is misschien wel het understatement van de dag. Het leek wel alsof ze zich al drie weken niet gewassen hadden en als ze meer dan drie tanden in de mond hadden was het veel.

Uiteindelijk zijn we redelijk vroeg naar bed gegaan omdat onze oogjes niet echt meer open wilden blijven. De dag erna zijn we in de stad gaan ontbijten en daarna bij Annie's Place aan het zwembad. Daar kwam een meisje naar ons toe om te informeren of we nu werkelijk een Limburgs dialect spraken. En jawel hoor, zij kwam uit Roermond. Achter ons bleken ook nog twee Nederlanders aan het zwembad te liggen. Broer en zus Dennis en Karlijn uit Bergen op Zoom. Zij bleken ook mee te gaan op de tour die we voor de volgende dag geboekt hadden en met hen werd het nog erg gezellig. We hebben trouwens ook nog gekaart: toepen. Karlijn kon het spelletje nog niet, maar na een korte uitleg en twee oefenpotjes kon ze het al beter dan menig ander die ik ken ; )

De dag erna moesten we om vijf uur opstaan om aan onze tour te beginnen die drie dagen en twee nachten zou duren. Bij de bus werden we opgewacht door gids Tom. Zijn enthousiasme had dus werkelijk geen maatstaven en met volle overgave heeft hij ons door de Outback geloodst. Dat enthousiasme maakte hem wel wat chaotisch waardoor hij de potten en pannen bij het hostel was vergeten en 's middags de lunch vergat uit te delen. Maar dat is hem allemaal vergeven.

Onze eerste stop was Kings Canyon waar geweldige rotspartijen ons deden verbazen en waar we hebben gezwommen in de 'Garden of Eden'. De avond hebben we doorgebracht om een kampvuur met een lekkere maaltijd en een biertje. Als extraatje had Tom een Kangoeroestaart die hij voor ons ging roosteren. Het stonk enorm en was ook niet lekker en dus hebben we ons maar bij de normale maaltijd gehouden. Geslapen hebben we in een swag, een soort van robuuste slaapzak, onder een prachtige sterrenhemel met wel een miljoen sterren.

De volgende ochtend werden we door Tom om 04:30 uit die swag gehaald om de zonsopgang bij Ayers Rock (Uluru) mee te maken. En wat een kick om die rots voor het eerst te zien. Na een ontbijtje zijn we verder gereden aar de Olga's (Kata Tjuta), een aantal enorme rotsen. Na een flinke wandeling heeft Tom voor ons worstjes geroosterd op de barbecue en zijn we door gereden naar ons kamp voor de tweede nacht. En toen gebeurde er iets wat er in tien jaar nog niet gebeurd was. Het begon te regenen in de woestijn. We zijn toen met onze swags de wasruimte in gevlucht waar we met z'n allen hebben geslapen.

De derde dag was de wandeling om Ayers Rock aan de beurt. En het blijft toch een apart gezicht, midden in de woestijn ligt er dan opeens zo'n rots. En iedere keer verteld Tom weer vol overgave zowel de geologische aspecten als ook de spirituele aspecten zoals de Aboriginals erin geloven.

Na Ayers Rock was het tijd om terug te rijden naar het hostel. Bij terugkomst hebben we nog gezellig samen gegeten en om tien uur was er eigenlijk niemand meer die nog wakker was, zo gaar waren we allemaal.

Voor ons wachtte de dag erna weer het vliegtuig naar Adelaide. Daar was het ook weer 32 graden met een stralende zon. Voor Claudia reden om eens lekker aan het strand te gaan liggen. Ik heb mijn hardloopschoenen aangetrokken voor een lekkere training over het strand van Henley Beach. Rennend over het strand kon ik het hele avontuur nog eens nabeleven. En hoewel het jammer is dat het allemaal voorbij is hebben we er wel weer een geweldige ervaring bij. Daarbij moest ik denken aan iets dat Tom ons leerde en wat het motto van onze groep werd tijdens de tour. Hij leerde ons het Aboriginal woord dat 'het is goed' betekent: Palya!!!