Hallo Iedereen,

Weer even gezellig bijkletsen, want we hebben weer het een en ander meegemaakt. Na Tasmanie stond er eerst een hoop stress en wanhoop voor de deur, maar toen dat was opgelost was het weer volop genieten van de waanzinnige reis langs de kust.

Na onze vliegreis vanuit Tasmanië kwamen we met een stralend zonnetje aan in Melbourne. Daar kenden we ondertussen een beetje de weg, dus de route naar het centrum was snel gevonden. Ook daar verliep alles prima totdat we bij het autoverhuurbedrijf kwamen. Daar bleek de creditcard niet meer te werken en dat was het begin van de meest stressvolle middag en avond van de hele reis. Zonder creditcard namelijk geen auto, geen hostels, etc. Vanaf zes uur 's avonds lokale tijd (8 uur 's ochtends Nederland) konden we pas naar de bank thuis bellen om het probleem op te lossen. Na zes verschillende telefoonnummers kregen we een ietwat onvriendelijke dame aan de telefoon die wel eens zou kijken wat het probleem was. Uiteindelijke belde ze supervriendelijk terug. Probleem bleek bij de bank te liggen die ons niet goed had ingelicht en ze voelde waarschijnlijk al nattigheid bij onze terugkomst. Ze kon blij zijn dat er bijna 20.000km tussen ons inzat, zo kwaad waren we. Wij konden gaan slapen, zei ze, en wanneer we de volgende ochtend wakker werden zou alles geregeld zijn en de creditcard het weer doen.

En de wonderen blijken de wereld inderdaad nog niet uit want de volgende ochtend bij het verhuurbedrijf bleek de creditcard netjes te werken en kregen we de auto mee. Dat bleek dan weer het begin van een supermooie dag. Onze route langs de Great Ocean Road ging nu beginnen. En wat een route, waanzinnig. Je kunt het een beetje vergelijken met een autoroute door de Alpen, langs de kust, over de heide en door het bos. We moesten ons echt beheersen om niet bij iedere bocht, ieder strandje of elke mooie plaats te stoppen. Binnen 15 minuten had ik 200 foto's gemaakt.

Uiteindelijk zijn we bij een rustig, bijna verlaten strandje gestopt, en hebben we daar op het strand gelegen en gezwommen. Bijna verlaten inderdaad, er lagen nog twee mensen (met een plastic tas van de Zeeman?!?) die klaarblijkelijk dachten dat het een naaktstrand was. En nee, het waren geen fotomodellen van rond de twintig maar opa en oma die wel twintig kilogram konden missen.

Daarna zijn we doorgereden naar Kennett River waar koala's in het wild te zien waren. We moesten daar een weg aflopen en dan goed om ons heen kijken. En inderdaad, we zagen een aantal koala's in de bomen zitten.

Vervolgens was het tijd om ons hotel op te zoeken in Apollo Bay, een leuk kustplaatsje langs de Great Ocean Road.

De dag erna hebben we het een beetje rustig aan gedaan. We hebben eerst een korte wandeling gemaakt door een stuk regenwoud. Vervolgens zijn we naar de Otway Fly Treetop Walk gegaan. Er is daar een soort stalen voetpad/brug op 25meter hoogte door het regenwoud gemaakt. Je ziet het bos dus nu van boven en daarmee ook de planten en dieren die op deze hoogte vertoeven. Daarna op zoek naar ons Hostel in het plaatje Peterborough. Met maar één straat in het dorpje was dat hotel snel gevonden en hebben we de rest van de avond nog besteed aan eten en een wandeling over het strand.

De volgende dag hadden we een druk programma voor de boeg. De Gibson Steps, The Twelve Apostels, Lord Ard Gorge, The London Bridge en als laatste The Grotto. Het zijn eigenlijk allemaal rotsformaties langs de kust, ontstaan door miljoenen jaren van erosie. Ik hoop dat de foto's een goede indruk geven hoe indrukwekkend dat allemaal was.

Bij onze laatste stop van de dag kwamen we een groep motorrijders van wel 20 man tegen. Bij het uitzichtpunt waar het om te doen was stonden ze allemaal foto's te maken. Op een gegeven moment zei er eentje tegen ons: 'Go ahead, you can make pictures too. Just push the others away'. En tegen z'n bikermaatje zei hij: 'Hey jong, gank ins an gen zie, die luu willen och jet zie'. En inderdaad, een bikergroep uit Eijgelshoven.

Na een gesprek op z'n dialect zijn we uiteindelijk weer teruggereden naar ons hotel om het in de namiddag weer even rustig aan te doen. Morgen gaat de rit over het laatste (officiële) stuk van de Great Ocean Road en bezoeken we nog een wildpark bij Warrnambool.

Groetjes,

Claudia en Michel