Hallo allemaal,

Na een tijdje 'radiostilte', tja ze hebben niet overal internet, hier weer een volgend verslag.

Ons vorige verslag eindigde in Bairnsdale en stonder een rit langs de kust op het programma waarnawe uiteindelijk uitkwamen bij Phillip Island. Daar moesten we op zoek naar ons hostel met de naam Chill House. En chillen was het, geweldig. Een oudere vrouw had daar de touwtjes in handen en het leek wel een tv programma uit de sixties.

Die avond zijn we naar de pinguïns gaan kijken die daar iedere avond aan land komen nadat ze een hele dag in de zee gezwommen hebben op zoek naar voedsel. Ze keren dan terug aan land op zoek naar hun jongen die ze daar de vorige ochtend hebben achtergelaten. Helaas mochten we daar geen foto's van maken omdat de beestjes bang zijn voor het flitslicht. Ik heb wel weer wat plaatjes van internet geleend die de sfeergoed benaderen.

Van Phillip Island zijn we naar Melbourne gereden. Daar sliepen we in een echt backpackershostel. Er sliepen daar veel Duitsers die een semester als uitwisselingsstudent in Melbourne vertoefde. Wij studeerden echter niet, maar gingen de stad een beetje verkennen. Het is een enorm grote stad en heel anders dan Sydney. Ging het in Sydney om relaxen en rustig in het park picknicken, in Melbourne is het groot, groter, grootst en snel, sneller, snelst. Veel meer glitter en glamour eigenlijk. En natuurlijk, ieder zijn eigen mening, maar dan kies ik toch voor Sydney (zoals al uit een vorig verslag bleek ben ik helemaal verkocht aan Sydney).

Vanuit Melbourne zijn we naar Hobart, de hoofdstad van de staat Tasmanië, gevlogen. Bij het vliegveld de bus naar ons hotel gepakt, ergens in het noorden van de stad. We waren al redelijk vroeg aangekomen en dus hadden we nog wat tijd om de stad te verkennen. De dagen erna stonden namelijk twee excursies gepland die we in Melbourne geboekt hadden.

Om zeven uur ‘s morgens werden we opgehaald door gids Ann. We waren de eerste en moesten dus de rest nog ophalen. Eerst Carlo fromma Sardinia Italia. Knettergek maar echt geweldig, de clown van de klas zeg maar. Hij had samen met zijn vader een restaurant in Sardinië. We zijn zelfs nog maatjes geworden en we moesten maar snel een keer naar zijn restaurant komen. Het adres kregen we op een servetje en voor €50,00 waren we met Ryanair zo in Sardinië. Daarna nog Jayline, Heather en Jorid uit Canada die de hele trip hyper waren omdat Canada van de VS had gewonnen met IJshockey. Een kleine groep dus, maar wel geweldig.

De eerste stop van de dag was bij het Wildlife Sanctuary waar gewonde dieren werden opgevangen, verzorgd en daarna weer werden vrijgelaten in de natuur. Echt geweldig daar. Allerhande dieren gezien waaronder de Tesmanian Devil. Volgens de Ranger eten 7 van die beestjes een heel mens op in 1 nacht. Het enige dat overblijft is de top van je schedel (te groot) en de gesp van je riem. Zij zijn zeg maar de vuilnisdienst van de bossen in Tasmanië. Verder onder andere nog Kangoeroes, Wombats en Koala's gezien. Daarna door naar het Mt Field National Park waar we van Ann aan ieder blaadje moesten ruiken en ze zelfs proeven. En raar maar waar, maar zo ongeveer iedere smaak kwam langs.

Ook een aantal enorme bomen passeerden de revue. Eucalyptusbomen van meer dan vierhonderd jaar oud en meer dan 100 meter hoog.

Als laatste zijn we nog naar Mt Wellington gegaan waar we een geweldig uitzicht hadden over Hobart en omgeving.

De tweede dag kwam Ann ons weer ophalen en was dezelfde groep weer present met nog een extra gast in de vorm van Lelle, die ook uit Italië kwam. Deze dag ging naar het Freycinet National Park. Daar gingen we naar de Wineglass Bay. Het kostte een uurtje lopen, maar dan had je ook wat. Een strand dat volgens Ann in de top 10 van de meest mooie stranden ter wereld stond, echt super daar. Er zwommen zelfs dolfijnen rond. Om twee uur weer dezelfde wandeling terug naar de bus die uitdraaide op een wedstrijdje met de gids Ann. Gelukkig gewonnen en toen Ann hoorde van de intensieve trainingen met de lopersgroep Parkheide was ze er snel overheen.

Op de terugweg nog langs Kate's Berry Farm. Daar werd van alles gemaakt van verschillende soorten berry's. Wij hadden een lekker aardbeien (strawberry) ijs.

Nadat we onze Canadese vrienden bij op het vliegveld hadden afgezet en we afscheid namen van Carlo in het centrum zijn wij afgezet bij het Hotel. Nu lekker slapen en morgen het vliegtuig terug naar Melbourne. Tasmanië was zeer de moeite waard om te bezoeken. Hoewel ons bezoek misschien een beetje te kort was, hebben we toch veel leuke en mooie dingen gezien.

Morgen begint de tocht langs de Great Ocean Road, de mooiste snelweg ter wereld.

Groetjes,

Claudia en Michel